ale i nie jestem niezwykla...

zawsze przychodzi taki moment, kiedy mysle - jaka ja jestem malo ciekawa; nic nie wiem, nie umiem o niczym porozmawiac, nie mam sie czym pochwalic; jestem tak bardzo przecietna; to wszytsko co mam jest bardzo plytkie i powierzchowne...; jedyne co mam wartosciowego to moja natura, dzika i nieprzewidywalna; odrobine doswiadczenia i troche odwagi, by zmieniac to co mi przeszkadza; by zmieniac sie i zmieniac swoje zycie...

jednak ciezko jest czasami wybaczyc samemu sobie, a jeszcze trudniej odnalezc sie w swiecie ludzi ciekawych; dlatego moze czasami mam dosyc; dlatego moze tak czesto uciekam i probuej zaczynac od nowa...

tylko ile razy mozna tak samo w kolko od poczatku...